Witajcie, Zbliżają się terminy „Marszów dla życia i rodziny” –
serdecznie zapraszam wszystkich, dla kogo ważna jest rodzina i życie
ludzkie do udziału w tych marszach. W naszej okolicy mamy 3 marsze: Katowice – 11 czerwca 2017 r. Tychy – 11 czerwca 2017 r. Jastrzębie – 18 czerwca 2017 r. Dobrze
byłoby, gdybyśmy się wszyscy zmobilizowali i przeszli ulicami naszych
miast, żeby pokazać, że rodzina ciągle ma się dobrze, że nasze rodziny
są szczęśliwe i radosne :)
WYDZIAŁ DUSZPASTERSTWA RODZIN ARCHIDIECEZJI KATOWICKIEJ
Naprzeciw siebie stoi zło tego świata i jego zbawienie. Środkami zbawienia są pokuta, modlitwa, poświęcenie świata i Kościoła sercu Maryi" (J.Kentenich 1944)
Miesiąc maj jest nierozerwalnie związany z Maryją. Wszędzie odbywają się majówki i słychać piękne maryjne pieśni i litanie. W tym roku, stulecie objawień fatimskich, dodatkowo wzmocniło obecność Matki Bożej w naszych Kościołach i domach. Na ostatnim płomyku, również związanym z Maryją, Ludmiła przyniosła ze swojej parafii ulotki, których treścią chciałabym się z Wami podzielić.
Odczytuję raz jeszcze fatimskie orędzie, z drżeniem serca, widząc jak wiele ludów i społeczeństw - jak wielu chrześcijan - poszło w przeciwnym kierunku, aniżeli ten, jaki wskazuje Maryja... Grzech zadomowił się na dobre w świecie, negacja Boga szerzy się poprzez ideologię, zamysły i plany istot ludzkich. Ale z tego właśnie powodu ewangeliczne wezwanie do pokuty i nawrócenia, wyrażone w orędziu Matki, pozostaje wciąż aktualne. Jest jeszcze bardziej aktualne niż 100 lat temu. Jest jeszcze bardziej naglące....(Jan Paweł II, Fatima 1982)
Cóż my możemy ofiarować Matce Bożej?
"Udowodnijcie mi, że mnie naprawdę kochacie... przynoście mi pilnie wasze ofiary do skarbca łask. Wtedy będę chętnie przebywać wśród was i rozdzielać obfite dary i łaski."(Szensztat 1914)
Nasze małe ofiary, tzw "wkłady do kapitału łask" są jak woda, którą słudzy w Kanie napełnili stągwie, to dowody naszej miłości.
Stągiew można napełnić wszystkim, co wydaje się Tobie wartościowe i cenne
cierpienie, które przygniata
pracę, wiernie wykonywane obowiązki
wysiłki w dążeniu aby być lepszym
modlitwę, post, umartwienie,
pomoc okazana drugiemu człowiekowi,
zawierzenie Maryi w modlitwie swojego życia i wszystkich jego kłopotów, trudności i radości...
Nie myśl o czymś nadzwyczajnym, lecz o czymś zwykłym, konkretnym z Twojego życia. Maryja poprosi wtedy Jezusa i Twój mały dar zamieni się w skarb gromadzony w niebie.
Jak mówi Jan Paweł II "Maryja przychodzi ciągle do ludzi jako pielgrzymująca Matka Boga, by mogli doświadczyć Jej matczynej miłości. Nasz Kościół potrzebuje ożywienia wiary i apostolskiego działania.
Co to znaczy poświęcić się Maryi?
Dzisiaj to właśnie Was Chrystus wyraźnie prosi, byście"wzięli Maryję do sibie", przyjęli Ją do "waszych dóbr", aby od Niej, która "zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu (Łk. 2,19) uczyć się wewnętrznej dyspozycji słuchania oraz postawy pokory i hojności, które wyróżniały Ją jako pierwsza współpracownicę Boga w dziele zbawienia. To Ona, pełniąc swą matczyną posługę, uczy was i formuje aż Chrystus ukształtuje się w was w calej pełni.
"Totus tuus" W moim życiu nieustannie doświadczałem skutecznej i pełnej miłości obecności Matki Pana.
Maryja jest Matką Łaski Bożej. Zawierzcie się Jej z pełną ufnością a zajaśniejecie pięknem Chrystusa! Otwarci na powiew Ducha stańcie się nieustraszonymi apostołami, zdolnymi rozprzestrzeniać wokół was ogień miłości i światło prawdy. W szkole Maryi odkryjecie konkretne zadania, których Chrystus od was oczekuje, nauczycie się stawiać Go na pierwszym miejscu w waszym życiu, ukierunkowywać na Niego myśli i działania
(Jan Paweł II)
Codzienny, mały akt oddania się Matce Bożej
O Pani Moja i Matko moja
Tobie poświęcam się całkowicie.
Ofiaruję Ci dzisiaj mój wzrok, mój słuch,
moje usta, moje serce,
całego siebie bez żadnych zastrzeżeń.
A jeżeli już do Ciebie należę o dobra Matko,
to proszę Cię, strzeż mnie, jako Twojej własności
i Twojego dobra.
Amen.
Zachęcam Was serdecznie do odsłuchania homilii wygłoszonej dla uczestników Forum Charyzmatycznego w Szczecinie, 19 maja 2017 r. przez Księdza Piotra Glasa. Jak mówi Ksiądz "Maryja już nie milczy... Ona płacze...
Maryja pierwszą charyzmatyczką Kościoła... posłuchajcie... bo warto...
W sobotę minie sto długich lat od pierwszych objawień Matki Bożej, która ukazała się trójce dzieci na krzewie w Cova da Iria.
W sobotę minie sto długich lat a ludzkość jakby dopiero przeciera oczy i zaczyna coraz szerzej wspominać, że oto tam właśnie Matka Boża zostawiła nam konkretne wskazówki na życie. Jedną z nich jest bez wątpienia nabożeństwo pięciu pierwszych sobót miesiąca, o którym wspominaliśmy już wcześniej i o którym wspominał Ksiądz Rafał podczas ostatniej konferencji.
Siostra Łucja podkreśla, że nabożeństwa pierwszych sobót pragnie sam
Bóg. Maryja nie zwraca się z własną prośbą, lecz przekazuje wolę Boga:
„Bóg pragnie ustanowić” takie nabożeństwo. Przyjmując te słowa z
dziecięcą prostotą, możemy jedynie tak jak Łucja na pytanie o
uzasadnienie tego nabożeństwa odpowiedzieć: „Bóg go pragnie”.(Ks. Czapla)
21 maja, we wszystkich kościołach zostanie odczytana odezwa Episkopatu Polski wzywająca do podjęcia orędzia fatimskiego i nabożeństwa pierwszych sobót miesiąca.
Natomiast 6 czerwca w pallotyńskim Sanktuarium na Krzeptówkach w Zakopanem odnowiony zostanie akt poświęcenia Polski Niepokalanemu Sercu Maryji.
Kolejna inicjatywa to Różaniec do granic!
Pielgrzymi Bożego Miłosierdzia wyruszą 13 maja br. w pieszą pielgrzymkę wzdłuż granic Polski, aby 7 października, po 140 dniach, stanąć wzdłuż linii granicznej Polski i wspólnie odmówić różaniec. To akcja “Różaniec do granic”, kontynuacja ubiegłorocznej Wielkiej Pokuty. “Okazało się, że pokonanie trasy pielgrzymki, jeśli będziemy szli 25 km dziennie, zajmie dokładnie 140 dni, czyli 20 tygodni – tyle, ile jest tajemnic różańcowych. Traktujemy to w pewnym sensie jako znak i zachętę” – mówi Roman Zięba ze wspólnoty Pielgrzymów Bożego Miłosierdzia.
W
obliczu kryzysu stajemy pod Sztandarem Maryi do walki o dusze Polaków.
Chcemy w setną rocznicę Objawień Fatimskich, zorganizować STO
publicznych Różańców w całej Polsce.
Sto lat
temu Maryja objawiła się trojgu pastuszkom, wzywając świat do pokuty i
nawrócenia. Apelowała, byśmy codziennie odmawiali Różaniec. Ostrzegała,
że jeżeli ludzkość dalej będzie żyła w grzechu, zostanie surowo ukarana.
Kondycja
ludzka po 100 latach od Fatimskich Objawień jest w tragicznym stanie.
Wielu ludzi żyje bez Boga. Niewierność małżeńska, aborcja, pornografia,
nałogi, promocja homoseksualizmu i tzw. gender to smutna rzeczywistość w
Polsce i w wielu krajach świata.
Im większy
jest kryzys, tym ufniej powinniśmy się uciekać do Maryi, która „zmiażdży
głowę węża”. Matka Boża w Fatimie zapowiedziała triumf Swego
Niepokalanego Serca. W Jej Królestwie cała ludzkość będzie oddawać
Chwałę Panu Bogu i Matce Najświętszej!
Zapraszamy na najbliższe różańce, które odbędą się 13 maja:
lista miast i więcej informacji na ten temat TUTAJ
A zupełnie już z naszego własnego podwórka kochani, najbliższe nam Sanktuarium MB Fatimskiej w Turzy ma odpusty w każdą najbliższą niedzielę po 13 -tym od maja do października.
Także dzieje się kochani! I bardzo dobrze. Niech się dzieje! A my się włączajmy z naszą modlitwą. Warto już teraz się modlić aby dobrze przeżyć 13 maja i być gotowym na wszystkie Łaski jakie na nas w tym czasie spłyną!
Wyjmij choć jeden cierń z serca mojej Matki - prosi Jezus.
Wyjazdowy, wspólny dla ognisk rybnickiego i katowickiego dzień skupienia, przybrał w tym roku bardzo uroczystą formę. A mianowicie, jak to powiedział jeden z Ojców goszczących nas na Jasnej Górze, byliśmy na audiencji u Królowej. Myślę, że duchowy wymiar tego wydarzenia odczuł każdy z nas tam obecnych. Wszyscy byliśmy tam aby podziękować za wszystko co otrzymaliśmy i jednocześnie niosąc tak wiele własnych intencji i trudnych spraw. Naprawdę nie ma lepszego miejsca do ich złożenia jak właśnie u stóp Matki.
Ale po kolei...
Zaczęliśmy dzień skupienia od uroczystej Mszy Świętej, którą sprawował nasz Ksiądz Rafał w Kaplicy Matki Bożej Różańcowej, która znajduje tuż obok serca Jasnej Góry czyli Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej.
Po Mszy Świętej Ksiądz wygłosił ostatnią w tym "roku szkolnym" konferencję. Cisza, która zapadła po jej wygłoszeniu była najbardziej namacalnym dowodem na to, jaka w tej konferencji kryła się głębia. Myślę, że każdy z nas długo jeszcze trawił w sobie słowa Księdza...
Chociaż w Częstochowie były już podziękowania za ten wysiłek jaki Ksiądz wkłada w nasz rozwój jako małżonków i rodziców, to myślę że nie ma lepszych słów jakimi moglibyśmy wyrazić naszą wdzięczność jak słowa modlitwy w intencji Księdza i całej Wspólnoty, do czego serdecznie w tym miejscu zachęcam...
Kolejnym ważnym wydarzeniem tego dnia była projekcja filmu "Tajemnica tajemnic" którą zaproponowali nam gospodarze Domu który nas gościł czyli Instytut Prymasa Wyszyńskiego - Dom Pamięci Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Jasna Góra. (TUTAJ i TUTAJ). Polecam serdecznie obejrzenie tego filmu każdemu, kto jeszcze go nie widział. Treści w nim poruszone są na pewno ważne szczególnie dla nas, oddanych w niewolę miłości Maryi.
Kulminacyjnym jednak punktem tego ważnego dnia był moment Adoracji Najświętszego Sakramentu i modlitwa różańcowa przed Cudownym Obrazem Matki Bożej Częstochowskiej. Przed tym ważnym momentem wszyscy zgromadzili się w Zakrystii. Nawet dzieci czuły powagę sytuacji i tak jak zwykle są rozbiegane i trudne do ujarzmienia tak teraz usiadły w rządku i czekały na dalszy rozwój wydarzeń :)
Choć osobiście nie miałam możliwości uczestniczyć w tym momencie wiem, że towarzyszyło mu wielkie wzruszenie ...
Wielka rzesza ludzi, zgromadzonych za "kratą" modliła się razem z nami. Wypowiedziany przez Księdza Rafała podczas modlitw akt Oddania Świętej Rodzinie trafił do uszu wielu osób, które zapewne słyszały go pierwszy raz w życiu....
Pożegnaniom i podziękowaniom jak zwykle nie było końca...:)
jeszcze kilka pamiątkowych fotek...
i do domu przygotowywać się na letnie rekolekcje w Wisełce! :)
Nieważne, że niektórzy wracali na lawetach (jak my ;) ... a nawet niektórzy zaczynali swoją podróż od rozsypanych silników na autostradzie i lawet (jak nasz najlepszy fotograf Jasiu:).... tak kochani to ekipa blogowa oberwała po uszach (w sensie silnikach samochodowych) ;) Ale to wszystko nieważne bo udało nam się BYĆ pomimo przeciwności... i wyjechaliśmy z Częstochowy serdecznie przytuleni przez Matkę. To jest piękne!
Idźmy, tulmy się jak dziatki,
do Serca Maryi Matki....
Pod Twoją obronę uciekamy się Święta Boża Rodzicielko...
P.S. Wszystkie ładne zdjęcia są autorstwa Jasia. Nie wiem Jasiu jak Ci dziękować za Twoją serdeczną pomoc w tworzeniu tego miejsca więc najlepiej przestanę już gadać... ale na różańcu będę o Was pamiętać... dziękuję! :)
Miesiąc Maj jest miesiącem poświęconym Maryi. Już za niecałe dwa tygodnie przypada setna rocznica pierwszego z serii objawień Matki Bożej w Cova da Iria. Wszyscy znamy historię Fatimy, znamy treść objawień, ale warto w tym szczególnym roku zagłębić się w te treści (FATIMA)
Dzisiaj jednak chciałabym, za Księdzem Krzysztofem Czaplą, zachęcić wszystkich do podjęcia nabożeństwa pięciu pierwszych sobót miesiąca. Siostra Łucja, czyli jedna z wizjonerek fatimskich powiedziała "Pierwsza sobota miesiąca to najpiękniejszy dzień w
miesiącu ponieważ mogę zrobić coś co zmieni świat. Czekam na ten dzień bo
mogę zrobić coś dla Pana Boga."
Warunki nabożeństwa wynagradzającego Niepokalanemu Sercu Maryi są proste:
1. Spowiedź
2. Komunia Święta
3. odmówienie różańca (jedna część)
4. kwadrans medytacji
Najważniejszym punktem tego nabożeństwa jest intencja , aby świadomie wynagradzać Niepokalanemu Sercu Maryi wszystkie zniewagi, krzywdy i grzechy tego świata. To Jezus nas prosi aby wyjąć z serca Jego Matki choć jeden mały cierń.
Zapraszam do odsłuchania
Zachęcam także do powrotu umieszczonego wcześniej rozważania Księdza Dominika Chmielewskiego "Maryja ratunkiem dla świata"
30 kwietnia 2017 r. odbędzie się, organizowany po raz pierwszy,
Narodowy Dzień Czytania Pisma Świętego.
Hasło wydarzenia brzmi: „Weź i czytaj!”. Patronat honorowy na tym wydarzeniem objął abp Stanisław
Gądecki.
Narodowy Dzień Czytania Pisma Świętego
to ogólnopolska inicjatywa Dzieła Biblijnego im. św. Jana Pawła II oraz
Fundacji Soar i Fundacji Dabar. Polega na zatrzymaniu się i refleksji
nad wybranym fragmentem Słowa Bożego. W tym roku będą to cytaty z „Listu
św. Pawła do Galatów”. Inspiracją do Narodowego Czytania Pisma Świętego
są obchody 1050. rocznicy chrztu Polski, natomiast jego głównym celem
jest, jak zaznaczają organizatorzy, rozwój życia w łasce chrztu świętego
oraz pokazywanie osób, znanych ze swych osiągnięć zawodowych lub
sportowych, które w swoim życiu inspirują się Słowem Bożym. Inicjatywa
ma przybliżać najnowsze edycje Pisma Świętego i najlepsze publikacje
egzegetyczno-teologiczne, pomocne w samodzielnej interpretacji wybranej
księgi biblijnej.
Wydarzenie ma charakter ogólnopolski i będzie przeżywane w kościołach we
wszystkich diecezjach, a w miarę możliwości także w świeckich
instytucjach, stowarzyszeniach, placówkach dydaktyczno-wychowawczych,
organizacjach i ruchach. Tego dnia w kościołach będzie miała miejsce
uroczysta lektura fragmentu księgi biblijnej. W tym roku będą to wybrane
teksty z „Listu do Galatów” z odpowiednim nawiązaniem do Niedzieli
Biblijnej. Duchowni zachęcają do odczytania ich przed rozpoczęciem Mszy
św.
Ten dzień zapoczątkowuje tydzień biblijny i chciałam Was w tym roku po raz kolejny zachęcić do obserwowania i czytania strony Szkoły Słowa Bożego. Dzisiejsze rozważanie - TUTAJ
Weź i czytaj.... takie to proste... ale to właśnie w prostocie drzemie największa siła... Odkrycia tej siły i Wam i sobie życzę. Z Panem Bogiem Monika
Arcybiskupa Kazimierza Majdańskiego poznaliśmy w 1998r. kiedy po raz pierwszy pojechaliśmy na rekolekcje do Wisełki. Byliśmy wtedy młodym małżeństwem z trójką dzieci. Od razu zakochaliśmy się w atmosferze tego domu… atmosferze którą tworzyła Rodzina Święta ale także osoby konsekrowane posługujące na rekolekcjach i zawsze wtedy obecny w ukryciu nasz ojciec Kazimierz Majdański. Ojciec mówił, że ”Św. Rodzina to prostota, Św. Rodzina to pokora , Św. Rodzina to uwielbienie – uwielbienie Boga , naszego Boga” i tą prostotą właśnie prowadził nas na drogę uwielbienia Św. Rodziny. Wyjątkowość Wisełki zapewnia stała obecność Św. Rodziny do której przecież należy ten dom. Kaplica jest sercem tego miejsca a w niej Pan Jezus zawsze obecny w tabernakulum oraz widniejący nad ołtarzem, prosty wizerunek Matki Bożej i Św. Józefa wpatrzonych w małego Jezusa, który rozpostartymi ramionami ogarniał wszystkich obecnych w Kaplicy . Myślę że każdy z nas, kiedykolwiek będących w tej Kaplicy, czuł się przez Jezusa utulony. Od czasu tych pierwszych rekolekcji wzięliśmy św. Rodzinę i Jej życie ukryte za niedościgły wzór dla naszej rodziny. Niedościgły to w tym miejscu słowo kluczowe… bo jakże naśladować taki ideał? Właśnie w tym pomagał nam Arcybiskup Kazimierz Majdański. Słuchając wielu konferencji i homilii Ojca, odkrywaliśmy ten przepiękny zamysł Boży jakim jest Rodzina. Wcześniej nikt tak pięknie nie mówił nam o naszych małżonkach, o dzieciach, o nas samych i o naszych możliwościach. Z tą wielką miłością i pochyleniem się nad nami i naszymi zadaniami Ojciec stawiał nam jednak duże wymagania, a jednocześnie nigdy w nas nie zwątpił towarzysząc nam w naszej codzienności i wskazując drogę, którą powinniśmy obrać. Dzięki kroczeniu tą drogą mieliśmy okazję wzrastać w atmosferze nauczania Ojca o rodzinie i Jego świadectwie życia.
W 2005 roku byliśmy w trudnej sytuacji życiowej. Arcybiskup zaprosił nas na krótką rozmowę i zapytał jak żyjemy. Na nasze „pracujemy zawodowo…” na Jego twarzy pojawiło się wielkie zatroskanie. Nawet nie dokończyliśmy naszej wypowiedzi bo Ojciec z ogromnym przejęciem zapytał nas :”a z kim są wasze dzieci , kto się nimi zajmuje jak jesteście w pracy”? Te słowa bardzo nas poruszyły , prześladowały wręcz, dopóki nie zrozumieliśmy, że nie musimy żyć tak jak inni. Podjęliśmy ważne decyzje i dokonaliśmy takich zmian aby mieć czas dla dzieci i dla siebie.
„Oto Ja dokonuję rzeczy nowej”… czy jestem dostatecznie ubezpieczony. Gdzie?..”
Kiedy przestaliśmy pokładać ufność w naszej zaradności, swoich własnych możliwościach zarobkowych i zabezpieczeniu materialnym proponowanym przez świat, zaopiekowała się nami Św. Rodzina, dając taką radość i poczucie bezpieczeństwa jakiego wcześniej nie znaliśmy! „Czyż nie sprzedają dwóch wróbli za asa? A przecież żaden z nich bez woli Ojca waszego nie spadnie na ziemię. U was zaś nawet włosy na głowie wszystkie są policzone. Dlatego nie bójcie się : jesteście ważniejsi niż wiele wróbli”. ( Mt. 10, 29-31). To słowo dostaliśmy od Arcybiskupa Kazimierz Majdańskiego owego pamiętnego dla nas dnia. Dlatego to Jemu zawdzięczamy zrozumienie tematu kolejnych rekolekcji… „Nie lękajcie się, rodzice wypłyńcie na głębię”.
Teraz zaś przyszedł czas kiedy wzywają „ Idźcie na cały świat i głoście wszelkiemu stworzeniu”( por. Mk, 16,15). Przepowiadajcie!
Świadectwem ma być całe nasze życie.
„Będziecie moimi świadkami(Dz. 1,8)
Nie wolno nam przestać świadczyć o tych, dzięki którym poznaliśmy Św. Rodzinę, która nas prowadzi.
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus i cała Najświętsza Rodzina!
Zbliża się 29 kwietnia, który jest szczególnym dniem w życiu naszej Wspólnoty .
29 kwietnia 1945 r. to data wyzwolenia obozu koncentracyjnego Dachau, gdzie był więziony Założyciel Instytutu Studiów nad Rodziną, Ojciec naszej Wspólnoty, ks. abp . Kazimierz Majdański. Instytut Studiów Nad Rodziną stanowi wypełnienie jednego ze zobowiązań zawartych w Akcie zawierzenia św. Józefowi, złożonym pod koniec wojny w obozie koncentracyjnym Dachau przez pozostałych tam jeszcze przy życiu polskich duchownych.
29 kwietnia 1975 r. dokładnie w 30 rocznicę wyzwolenia obozu, zawiadomienie o uzyskanej z trudem urzędowej zgodzie na powstanie Instytutu dotarło do Kaliskiego Sanktuarium Św. Józefa, gdzie byli więźniowie zgromadzili się na dziękczynną modlitwę.
29 kwietnia 2007 r. to dzień odejścia do Domu Ojca abp. Kazimierza Majdańskiego.
Jutro, czyli 29 kwietnia 2017 r., przypada 10 rocznica śmierci Ojca, co skłania do szczególnej refleksji nad Jego Dziełem, w którym mamy zaszczyt brać udział. Wszyscy są zaproszeni do udziału w zorganizowanym z tej okazji Sympozjum w Łomiankach.
Rodziny, które nie mogą przyjechać zachęcamy do modlitewnego wsparcia Dzieła.
Wiem komu zawierzyłem: Bogu Życia! Sympozjum w 10 lecie śmierci Księdza Arcybiskupa Kazimierza Majdańskiego - Łomianki 29 kwietnia 2017 r.
Z okazji zbliżającego się sympozjum, rodziny związane z Instytutem Świętej Rodziny, na antenie Radia eM, opowiadały o swojej drodze wspólnotowej.
Serdecznie zapraszam do odsłuchania.
Dzisiaj wyjątkowo audycja w czterech częściach, albowiem nasza dwulatka postanowiła niespodziewanie pobawić się pilotem do radia:/ Przerwa jest kilku sekundowa ale przepraszamy za nią serdecznie.
Przepraszam Was również za przedłużającą się moją nieobecność w tym miejscu, ale życie pędzi i egzekwuje swoje prawa. Postaram się uzupełnić wszystkie zaległości jak najszybciej. Matka Boża Fatimska, niedziela Miłosierdzia, wyjazd młodzieży... w najbliższym czasie ... zapraszam!
Panie, nasz Boże... nie będziemy szukać Cię na belkach drewnianego Krzyża... Panie, nasz Boże... nie będziemy wypatrywać Cię w pustym grobie... Panie, nasz Boże ... Ty króluj w naszych sercach!
Niech Zmartwychwstały Jezus... Król Życia... błogosławi naszym rodzinom, Wspólnocie i nam wszystkim.
Zmartwychwstał Pan! Alleluja! Radujmy się! :)
WSPANIAŁYCH ŚWIĄT KOCHANI!
Słowo Ojca:
Zmartwychwstanie – „Zmartwychwstał, jak powiedział – nie rozumieli – Ty znakomicie rozumiałaś i oczekiwałaś. Więc Ci zaśpiewamy Regina coeli laetare. Alleluja! Królowo Nieba raduj się! Wesel się Królowo miła, bo Ten, któregoś zrodziła – zmartwychwstał. – Wszystko się odmieniło! W Twoim życiu, w naszym życiu, w życiu całego świata. Zmartwychwstał, jak powiedział. Regina coeli laetare – wesel się Królowo miła. Amen”. (Homilia, Wigilia Paschalna, 2007-04-08). „Co za radość, jaka siła i jaka moc. Co tam jakieś kamienie przy grobie; co tam jakieś straże; co tam jakieś niedowiarstwo; Judaszowa zdrada i srebrniki; co tam jakiś sceptycyzm, nawet Apostołów: że one nie wiedzą co mówią, te niewiasty. Co za siła, co z moc? Twoja siła i Twoja moc – nieskończona, nieograniczona. Nie ma śmierci, nie ma grzechu, jesteś Ty – Jezu zmartwychwstały.” (Homilia, Wigilia Paschalna, 2007-04-08). „Cóż Ci powiemy, Panie Jezu, w dzisiejsze, niezwykłe święto? I co powiemy sobie wzajemnie? Powiemy, że jesteś Miłością Ukrzyżowaną dla wszystkich ludzi i dla każdego z nas, i że zmartwychwstałeś dla wszystkich ludzi i dla każdego z nas. Stać Cię na to «Słowo Boże, przez które wszystko się stało, co się stało i bez którego nic się nie stało» (por. J 1, 3). I powiemy Ci jeszcze, że z najgłębszą pokorą i z niezmierzoną wdzięcznością wpatrujemy się w Ciebie zmartwychwstałego”. (Homilia 2006-04-16).
Wielka Sobota– „Co powiedzieć? Pójdę, pewnie razem z Wami do Matki Najświętszej i zapytam, razem z Wami: Matko, jak Ty wytrwałaś pod Krzyżem? «Stała Matka Boleściwa»… Już o tym wiemy i Ona to wiedziała od czasów proroctwa Symeona, a bardziej jeszcze dokładnie wiedziała od chwili nawiedzenia, Zwiastowania. «Miecz przeniknie Twoje serce» – bo to znaczyło być Matką Zbawiciela świata. Miecz przeszył nade wszystko Jego Serce więc i Twoje, Matko. Trwałaś przez całe życie i wytrwałaś pod Krzyżem i oto wszystko się odmieniło! Z Jego «Wykonało się» wszystko się odmieniło w twoim życiu, Matko, w życiu świata, w życiu naszym – wszystko się odmieniło!” (Homilia, Wielka Sobota, 2007-04-07).
Wielki Piątek–„Matko, Matko! Jak to było możliwe? Matko – jak to było możliwe, że Ty stałaś i wytrwałaś. To Jego mocą przewidywaną Jego śmierci zostałaś ocalona od grzechu pierworodnego, od zarania byłaś z Jego śmiercią zaprzyjaźniona i sprzymierzona, nawet gdy o tym jeszcze nie wiedziałaś. To w przewidywaniu zasług Jego śmierci. A teraz wytrwałaś pod Krzyżem – Jego moc. Bo to On dźwiga każdy krzyż, najpierw Twój, Matko. Stałaś pod Krzyżem i wytrwałaś, bo On zawsze dając Krzyż zsyła swoją pomoc. Ze mną też tak jest, Matko, z każdym i z każdą z nas.” (Homilia, Wielki Piątek, 2007-04-06).
„Wracajcie do Krzyża, do życia ofiarnego, wracajmy wszyscy, bo inaczej zginiemy! W niewoli naszego egoizmu – zginiemy! «Jezu Chryste, Panie miły, Baranku bardzo cierpliwy». «Baranku» – tak nazwany przez Twojego Chrzciciela wysłannika i poprzednika. Tak nazwany przez Proroka w odległych czasach: «Prowadzony jak baranek na zabicie» (por. Iz 53, 7). «Jezu Chryste, Panie miły, Baranku bardzo cierpliwy. Wzniosłeś na krzyż ręce swoje» - za mnie, za moje nieprawości. Więc idę z Tobą i za Tobą ku zmartwychwstaniu. Amen.” (Homilia, Wielki Piątek, 2007-04-06).
już za chwileczkę, już za momencik... wykona się...
trudny czas Triduum Paschalnego poprzedzający radość Zmartwychwstania właśnie się rozpoczyna. W tym czasie najbardziej czujemy tą miłość Chrystusa, która doprowadziła go aż na krzyż.
Największe poświęcenie - dla mnie - zwykłego, szarego człowieka.
Nigdy tego nie pojmę ...ale dziękuję...i uwielbiam...
Zanim zostawię Was kochani ze Słowem Ojca na ten dzień, chciałabym ogłosić że w najnowszym, świątecznym wydaniu Gościa Niedzielnego będzie można przeczytać o historii naszej Kasi. Na pewno wybrzmią tam nowe, zupełnie nieznane nam jeszcze treści dlatego zachęcam serdecznie :)
Zapraszam przez najbliższe trzy dni do rozważania Słowa Ojca, które na te dni zostały wybrane przez nasze wspólnotowe Siostry....
Wielki Czwartek– „Zanim został wydany, ogłosił nowe
przykazanie – mandatum novum do vobis
– „abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem” (J 15, 12). To
niebotyczne wymiary miłości – braterskiej miłości. Takie wymiary może
i wśród biednych ludzi stworzyć tylko On – Miłość nieskończona, której
chcielibyśmy odpowiedzieć naszą mizerną miłością za Jego nieskończoną miłość.
My mamy do dyspozycji tylko mizerną miłość, ale On mówi: «Tak, jak Ja was
umiłowałem». On sam staje się wzorcem i miarą i źródłem miłowania. «Zanim
został wydany». Na początku świętej Wieczerzy dzisiejszej ogłosił nowy porządek,
porządek miłości – największe przykazanie. To największe i najwyższe
przykazanie wymaga wielkiego uniżenia. Przepraszam wszystkich za to, że moje
niedołęstwo nie pozwoliło na umywanie nóg. A może? A może? A może, jeżeli
nie dziś, to jutro i każdego dnia mojego życia – umywać nogi i być sługą.”
(Homilia,
Wielki Czwartek, 2007-04-05)
„Jezus posłuszny
Ojcu, Jezus umywający nogi i mówiący, że my nawzajem sobie mamy umywać nogi, że
to jest Jego Nowe Przykazanie.
Abyśmy
się wzajemnie miłowali, jak On nas umiłował (por. J 13, 4). Zaiste wysoka
poprzeczka. Poprzeczka dwóch belek Krzyża, największej Miłości. «Przykazanie
nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, jak Ja was umiłowałem» (J 13,
34). (…) Tej nocy, której był wydany. Mógł się zniechęcić, mógł się obrazić.
Mógł, po tysiąckroć mógł. Poszedł dalej. Tej nocy, której był wydany, ustanowił
Eucharystię, Najświętszą Ofiarę, Sakrament i Pokarm. Eucharystia Miłości.
Kapłaństwo dla niej. «To czyńcie na moją pamiątkę» (Łk 22, 19). To czyńcie. «To
jest Ciało moje, ... to jest Krew moja, ...to czyńcie» (Łk 22, 19-20). To jest
kapłaństwo za cenę Krzyża. Jutro będzie po raz pierwszy sprawował tę Ofiarę na
Krzyżu. Dziś sakramentalnie przy Wieczerzy. Ale już za cenę Krzyża: Ciało
wydane, Krew przelana. «... Jak Ja was umiłowałem” (J 13, 34). Baranek zabity.
To już nie tamten, którego w pośpiechu spożywano, krwią namaszczając odrzwia.
To On – Syn Ojca, jak cichy baranek wiedziony na śmierć za zbawienie świata. To
Jego Krew ocala. «Jak Ja was umiłowałem» (J 13, 34)” (Zagubiony człowiek. Rekolekcje
wielkopostne, Bazylika katedralna w Szczecinie, 19-23 III 1989 r., ms.).
